یا زمان طلایی:Golden Time
از آنجا که مغز تنها بافت بدن است که متابولیسم بی هوازی ندارد ، بعد از گذشت 30 ثانیه پس از کاهش پرفیوژن دچار اختلال متابولیسم ، بعد از 2 دقیقه دچار قطع متابولیسم و پس از حدود 5 دقیقه دچار مرگ و آسیب دائمی می شود . بنابراین فاصله زمانی محدود و کوتاه 6-4 دقیقه ای بین شروع مرگ بالینی و مرگ فیزیولوزی را زمان طلای می نامند .
 
مراحل احیای قلبی ریوی طبق دستور العمل انجمن قلب آمریکا :
انجمن قلب آمریکا در اواخر سال 2010 در زمینه احیاي قلبی-ریوي توصیه هایی منتشر کرده است که خلاصه آن به شرح زیر می باشد :
- اقدامات احیا پایه )حمایت از اساس زندگی)
- اقدامات احیا پیشرفته )اقدامات حمایتی پیشرفته(
- درمان هاي الکتریکی و مراقبتهاي بعد از ایست قلبی
 حمایت از اساس زندگی:
  هدف از احیای پایه ، تامین و حفظ پرفیوژن و حیات بافت هاي اصلی) قلب و مغز(است تا با فراهم شدن امکانات لازم ، تمهیدات اختصاصی و تکمیلی) اقدامات احیا پیشرفته(به عمل آید.
 
حمایت از زندگی سه جز اساسی دارد:  
تامین گردش خون با ماساژ قفسه سینه ، تامین راه هوایی باز و انبساط دوره اي ریه ها.  به این سه جز در پروتکل جدید CAB گفته می شود.  در پروتکل سال 2005 تقدم و تاخر اجزا حمایت از زندگی به صورت ABC یا تامین راه هوایی باز، انبساط دوره اي ریه ها و تامین گردش خون با ماساژ قفسه سینه تعریف شده بود.  اما به علت اهمیت خاص ماساژ قفسه سینه این توالی در پروتکل جدید عوض شده است. در روند احیا قلبی-ریوي موارد زیر از اهمیت ویژه اي برخوردار هستند که به صورت زنجیره بقا تعریف شده اند:  دسترسی سریع به مصدوم ، شروع سریع و به موقع احیا ، استفاده سریع و به موقع از دفیبریلاتور، استفاده سریع از اقدامات حمایتی پیشرفته و مراقبتهاي بعد از ایست قلبی.  
مثلا به ازاي هر یک دقیقه تاخیر در شروع احیا شانس بقا 7 تا 10 درصد کاهش می یابد ، این امر در زمینه دفیبریلاسیون به موقع نیز صادق است.به طوری که در صورت انجام سریع و صحیح CPR شانس زنده ماندن بیمار 50 تا 75 درصد می‌باشد .